In fata unui singur om,
Trebuia sa fi capitulat,
Trebuia sa fi vorbit,
Doar ca sa-l pot asculta.
In fata unui singur om,
Trebuia sa-mi fi dat voie,
Sa cad, sa cad la picioarele lui.
Doar ca sa ma ridic singura.
In fata unui singur om.
As fi putut sa vars lacrimi,
Doar ca sa culeg surasurile lui,
Fara sa platesc un pret.
In fata unui singur om,
Puteam sa confesez, sa recunosc,
As fi evitat acum
Sa smulg fiecare ramura din bratele-mi,
Doar ca s-ajung pana la el,
Doar ca sa nu-mi asfixiez radacinile.
Sa urmez cursul unui rau,
Sadit in palmele mele.
In fata unui singur om,
As fi putut sa cad,
Doar ca sa ma ridic spunand:
“In fata mea.”
Ce frumos si adevarat!